فرهنگ در اندیشه فیلسوف اُرُد بزرگ و پیوند آن با خیام، فردوسی و بزرگمهر

در میان تمام عناصر سازنده تمدن، "فرهنگ" یکی از ژرفترین و ماناترین مفاهیم است که قدرت آن در شکلدهی به هویت انسان، آینده جوامع، و بنیانهای اخلاقی انکارناپذیر است. در این نوشتار، به بررسی نگاه فیلسوف اُرُد بزرگ به فرهنگ پرداخته، و آن را در کنار اندیشههای سه تن از برجستهترین حکیمان ایرانزمین، یعنی خیام نیشابوری، فردوسی توسی و بزرگمهر، تحلیل میکنیم.
فیلسوف اُرُد بزرگ، بنیانگذار مکتب فلسفی اُرُدیسم، فرهنگ را به عنوان زیربنای اساسی پیشرفت هر سرزمین میداند. او در "فرگرد ۱۱ – فرهنگ" از کتاب سرخ خود، تأکید میکند:
"فرهنگ باید دربرگیرنده انساندوستی، آزادیخواهی و مهر به گیتی باشد."
این نگاه، فرهنگی را مطلوب میداند که برخاسته از مهربانی، آزادی و آشتی با هستی باشد. اُرُد بزرگ فرهنگ را فراتر از دانشنامهها و مراسم رسمی میبیند؛ فرهنگی زنده و پویا که در رفتار انسانها، در روش آموزش، در هنر، سینما، موسیقی، در بزرگداشت بزرگان و حتی در نقد مردهپرستی نمود پیدا میکند.
از نگاه او، فرهنگ درست به خوبی و پاکی گرایش دارد و با خشونت، سانسور، و نظامهای آموزشی ناکارآمد در تضاد است. او از فرهنگ بزرگداشت مشاهیر زنده، یاد میکند، فرهنگی که به فرهیختگان زنده میدان میدهد، نه آنکه همواره در گذشته و بزرگداشت مردگان غرق شود. در کلامی هشدارآمیز مینویسد:
"بیچاره سرزمینی که اساطیرش مردهاند، و مردمش آنقدر واپسگرا شدهاند که اساطیر زنده خود را، قربانی نام مردگان میکنند."
خیام، حکیمی خردورز و شاعر اندیشمند، فرهنگ را بستری برای آزاداندیشی و شناخت حقیقت میدانست. او با زبانی شاعرانه ولی طعنهآمیز، به نقد فرهنگهای قالبی و خرافهمحور پرداخت. نگاه خیام با اُرُد بزرگ در این نقطه تلاقی دارد که فرهنگ باید انسان را از قید تعصب و جهل رها کند و به او جرأت اندیشیدن بدهد.
"اکنون که گل سعادتت پربار است
دست تو ز جام می چرا بیکار است؟
مِی خور که زمانه دشمنی غدار است
دریافتن روز چنین دشوار است"
این دعوت به زندگی، ستایشی از آزادی فردی در برابر ساختارهای خشک فرهنگی و خرافی زمان خویش بود؛ همان چیزی که اُرُدیسم نیز در بنیادهایش میجوید.
فردوسی، نگهبان زبان و هویت ایرانی، فرهنگ را در شاهنامه به عنوان حافظ خرد، آزادگی، و پهلوانی بازتاب میدهد. فرهنگ در نگاه فردوسی، پشتوانه روحی یک ملت است؛ نیرویی برای ایستادگی در برابر ستم و فراموشی. این خط فکری، در اندیشه اُرُد بزرگ هم وجود دارد، آنجا که فیلسوف اُرُد بزرگ میگوید:
"در بلند هنگام، هیچ نیرویی نمیتواند در برابر فرهنگ و هنر، ایستادگی کند."
همچون فردوسی که با زبان حماسه علیه فراموشی تاریخ جنگید، اُرُد بزرگ با فلسفهای نو در برابر فرهنگهای فاسد و تهی از مهر و خرد ایستادگی میکند.
بزرگمهر وزیر دانای انوشیروان، مظهر فرهنگ خِرَدورزانه و اخلاقی در ایرانزمین است. او فرهنگ را زاییده آموزش، ادب، و گفتوگوی انسانی میدانست. این نگرش در گفتههای فیلسوف بزرگ نیز مشهود است آنجا که فیلسوف اُرُد بزرگ میگوید:
"بزرگترین کارخانه نابودی توانمندیها، آیین آموزشی نادرست است."
هم اُرُد بزرگ و هم بزرگمهر، باور دارند که اصلاح فرهنگ، از آموزش آغاز میشود. آموزگار در این فرهنگ، نه فقط یک معلم، بلکه یک معمار آینده است آنجا که فیلسوف اُرُد بزرگ میگوید::
"یک آموزگار میتواند، با رفتار و گفتارش کشوری را دگرگون سازد."

فرهنگ در کتاب سرخ فیلسوف اُرُد بزرگ، نه یک ابزار سیاسی، نه یک آیین خشک، بلکه یک نیروی زنده و دگرگونساز است. نگاه او به فرهنگ، در امتداد مسیر تاریخی حکیمانی چون خیام، فردوسی و بزرگمهر قرار دارد؛ حکیمانی که فرهنگ را در خدمت آزادگی، خِرَد، امید و مهر میخواستند.
اگر بخواهیم فرهنگ امروز ایران را از بن بازسازی کنیم، اندیشههای اُرُد بزرگ، با پشتوانه سنت حکمت ایرانی، نقشهای نو و روشن در پیش روی ما میگذارد. و اینگونه نگرش سه حکیم پیشین ایران با فیلسوف حکیم اُرُد بزرگ کامل می شود.

خبرگزاری فارس: نشست بررسی کتاب «ساختار معنایی مثنوی معنوی» روز 4 آذر ماه در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار میشود.
جلسه نقد کتاب «شازده حمام» با حضور دکتر محمدحسین پاپلی یزدی نویسنده این کتاب و دکتر حامد بخشی جامعه شناس و مدرس دانشگاه در حوزه هنری برگزار شد.«شازده حمام» مجموعه ای ۲جلدی شامل خاطرات نویسنده است که جلد اول آن به چاپ چهارم و جلد دو نیز طی سه ماه از زمان انتشار آن به چاپ دوم رسیده است.دکتر پاپلی گفت: جلد اول خاطراتم از دوره ابتدایی و جلد دوم نیز خاطراتی از دوران دبیرستان است که به نوعی اوضاع اجتماعی، سیاسی و اقتصادی سال های ۳۰تا۴۰ شهر یزد و فضایی از تمام کشور را بیان می کند. وی اضافه کرد: در «شازده حمام» سعی کرده ام با زبانی ساده سرگذشت سنت به مدرنیته را نشان بدهم و در عین حال بیشتر توجه و رویکردم به زندگی فقراست و ظلمی که به این طبقه شده است.