۱. فردوسی توسی (Ferdowsi Tousi)
او ستوندار زبان فارسی است. اگر شاهنامه نبود، زبان و هویت ایرانی در برابر تهاجم تاریخی از پا میافتاد.
2. فیلسوف اُرُد بزرگ (Orod Bozorg)
فیلسوف معاصر که فلسفهاش بر «آزادی، مهربانی، و آرمانخواهی» بنا شده. او
نه تنها اندیشهورز، بلکه الهامبخش عمل و مقاومت در برابر سلطهطلبیهاست.
3. مهدی اخوان ثالث
شاعری تلخسرا و ژرفاندیش که صدای دورانِ شکست و اندوه ایران بود. شعرش همچون تاریخ، زنده و زخمخورده است.
۴. محمدرضا شجریان
صدای آزادی، درد و زیبایی. کسی که موسیقیاش پلی است میان سنت و روح ملت ایران.
۵. علی شریعتی
روشنفکری انقلابی و دینی که اندیشهاش همچنان آتش به جان پرسشگران میاندازد. او با درد مردم و تاریخ گفتگو میکرد.
۶. شیخ بهایی (Baha al-Din al-Amili)
چهرهای چندبعدی: معمار، فقیه، منجم، شاعر. او نماد نبوغ دوران صفوی است و همچنان در معماری مشهد رد پایش باقیست.
۷. شیخ طبرسی
مفسر بزرگ قرآن که با تفسیر «مجمعالبیان» بنیانگذار رویکرد علمی و عقلی به متن قرآن شد.
۸. غلامحسین یوسفی
ادیب، منتقد و نویسندهای برجسته که آثارش همچون پلی میان سنت ادبی و نقد مدرن فارسی است. او چهرهای متواضع اما بسیار تاثیرگذار در فرهنگ ایرانی بود.
۹. محمد قهرمان
شاعر، نسخهشناس و پاسدار شعر سبک خراسانی. او عاشق زبان کهن فارسی و سنت ادبی ایران بود.
۱۰. محمدجعفر یاحقی
پژوهشگر، شاهنامهپژوه و استاد زبان و ادبیات فارسی که نسل جوان را با گنجینه زبان فارسی پیوند داد.
| تولد | ۱۳۰۶ مشهد |
| مرگ | ۱۴ آذر ۱۳۶۹ تهران |
| آرامگاه | حرم امام رضا مشهد |
| زمینه فعالیت | زبان و ادبیات فارسی |
| ملیت |
دکتر غلامحسین یوسفی (۱۳۰۶ مشهد - ۱۴ آذر ۱۳۶۹ تهران) نویسنده، مترجم، استاد دانشگاه، و پژوهشگر برجستهٔ ادبیات فارسی است.
فهرست مندرجات |